صنعت لاستیک

در مقاله لاستیک طبیعی و لاستیک مصنوعی ، به منشاء تشکیل لاستیک طبیعی و مصنوعی پرداخته شد. در این مقاله بیشتر به مباحث صنعتی پرداخته می شود که در کنار لاستیک ، نام صنعت لاستیک را تشکیل می دهد. لاستیک چه طبیعی و چه مصنوعی در واحد های پردازش لاستیک وارد می شوند و بر روی آنها 4 فرایند اصلی صورت می پذیرد. فرایند ترکیب ، مخلوط کردن ، شکل دادن و جوش دادن .

ترکیب  – صنعت لاستیک

منظور از ترکیب ، مجموعه عناصری است که ترکیب لاستیک را تشکیل می دهد. به جز مواد اصلی معرفی شده در مقاله لاستیک طبیعی و لاستیک مصنوعی ، مواد شیمیایی و مواد افزودنی دیگری نیز به لاستیک اضافه می گردد. لاستیک طبیعی از استحکام و دوام کافی برخوردار نیست. به طوری که دماهایی پایین موجب شکنندگی آن و دماهای بالا موجب نرمی بیش از حد و نیمه جامد شدن آن می شود. این صنعت لاستیک است که این مشکلات را بر طرف می کند. مواد پرکننده افزودنی هم برای تقویت استحکام و هم برای افزایش قابلیت ها ارتجاعی به لاستیک اضافه می شوند.

رایج ترین نوع از پرکننده ها ، کربن سیاه است که از دوده بدست می آید. کربن سیاه موجب افزایش استحکام کششی لاستیک شده و آن را نسبت به سایش و پاره شدن مقاوم می سازد. علت سیاه بودن اکثر لاستیک ها وجود همین ماده کربن سیاه در لاستیک است. کربن سیاه مقاومت به اشعه UV را نیز افزایش می دهد. مواد افزونی دیگر نیز بسته به کاربرد لاستیک به آن می تواند اضافه شود. موادی مانند سیلیکات آلومینیوم ، لاستیک بازیافتی ، آنتی اکسیدان ، مواد شیمیایی ( برای افزایش مقاومت به انواع گازهای اکسیژنی مثل اوزون ، رنگدانه های مختلف و روغن های شیمیایی .

مخلوط کردن – صنعت لاستیک

با مشخص شدن ترکیب لاستیک ، این مواد اضافه شدن باید کاملا مخلوط شوند. مخلوط کردن مواد افزودنی با افزایش دمای مخلوط تا حدود 150 درجه سانتی گراد صورت می پذیرد. معمولا ابتدا در یک مرحله کربن سیاه و لاستیک مخلوط می شوند. سپس مخلوط خنک می شود. در مرحله دوم مواد افزودنی دیگر نیز با لاستیک اضافه شده و مخلوط می شوند.

شکل دادن – صنعت لاستیک

روش های مختلفی برای شکل دادن به لاستیک استفاده می شود که عبارتند از اکستروزن ، کالندرینگ ، روکشی دهی ، ریخته گری و قالبگیری . استفاده از روش شکل دهی به لاستیک بستگی به محصول مورد نظر دارد.

در روش اکستروژن ، با یکسری از محورهای پیچ مانند لاستیک را شکل می دهند. در روش کالندرینگ ، لاستیک بین چند دو غلتک حرکت داده می شود و تحت فشار از شکاف تعبیه شدن بین آنها حرکت می کند. در روش روکش دهی ، با کمک کالندرینگ ، لاستیک روی یک ماده ای دیگر مثل فلز یا هر چیز دیگری تشکیل می شود. روش ریخته گری نیز در حالت خاصی با بالابردن دمای لاستیک و ریختن آن در قالبی میسر می شود ( که بیشتر برای پلاستیک استفاده می شود ). محصولاتی مثل درب بطری ها ، کفی کفش ها ، کاسه نمد و درزگیر.

روش دیگر ، روش قالبگیری است. روش قالبگیری از روش های رایج در ساخته تایر است. در این روش ، لاستیک در داخل قالبی قرار گرفته و با اعمال فشار بر قالب ، لاستیک شکل مطلوب را به خود می گیرد. البته برای تحقق این امر ، قالب باید برای زمانی در حدود 5-30 دقیقه تحت فشار بماند.

جوش لاستیک – صنعت لاستیک

در فریند جوش لاستیک است که تولید لاستیک کامل می شود. در این فرایند پلیمرهای مختلف لاستیک اصطلاحا به یکدیگر جوش می خورند. برای دستیابی به لاستیک نرم و انعطاف پذیر باید تعداد این جوش های متقاطع پلیمرها کمتر باشد. برای لاستیک های سخت تر ، تعداد جوش های بین پلیمری بیشتری ایجاد می شود. فرایند جوش لاستیک از سال 1839 استفاده می شود. ولی در روش های قدیمی نیاز به زمان زیادی (حدود 30 ساعت ) برای این فرایند بوده است ( که با افزودن گوگرد به لاستیک انجام می شده است ). اما در روش های جدید با اضافه کردن سایر مواد شیمیایی زمان فرایند حدود 15 دقیقه رسیده است.

در این آموزش به صنعت لاستیک پرداخته شد. برای دیدن تمامی دسته محصولات به صفحه نخست و برای دیدن دسته ی اصلی محصولات به صفحه محصولات چرخ ثابت و گردان مراجعه نموده تا محصولات را براساس جنس نیز ملاحظه بنمایید. ضمنا برای دیدن سایر آموزش ها به صفحه مقالات مراجعه کنید.